نوشته‌ها

تجربه شیشه‌ای شدن شهرداری‌ها؛ دستاوردها و چالش‌ها

بهاره آروین، سه‌شنبه، ۹۸/۴/۱۱، به دعوت حمید بادامی، نائب رئیس شورای اسلامی شهر همدان، در هفتمین نشست «شهراندیشی» مرکز مطالعات و پژوهش‌های شورای اسلامی شهر همدان که با موضوع بررسی «سامانه جامع شفافیت شهرداری همدان» برگزار شد، شرکت کرد.

شورای شهر همدان در اسفندماه سال ۹۷، طرح «شفافیت شورای اسلامی شهر و شهرداری همدان؛ ابزار بهره‌وری (شهاب)» را به تصویب رسانده است که شهرداری همدان را مکلف به انجام الکترونیکی و اعلام عمومی اطلاعات معاملات خود در سامانه جامع شفافیت شهرداری همدان کرده است. به گفته حمید بادامی، اجرای این طرح از ابتدای مهرماه سال ۹۸ در شهرداری همدان آغاز خواهد شد.

نشست روز سه‌شنبه فرصتی بود برای انتقال تجربه شورای شهر و شهرداری تهران در شفافیت‌بخشی به عملکرد خود و به خصوص نشان دادن این مطلب که طرح شهرداری تمام‌شیشه‌ای علی‌رغم تمامی موانع و دشواری‌ها می‌تواند پیش برود و موفق باشد. ادامه مطلب …

به نام مردم، به کام بسازبفروش‌ها

نطق پیش از دستور بهاره آروین در جلسه ۱۴۶ شورای اسلامی شهر تهران در تاریخ ۹۸/۰۳/۱۹

«بیش از ۲۵ سال است که شهرداری تهران، شهر را در همدستی و توافق نانوشته‌ای با بسازبفروش‌ها اداره کرده است؛ نشان به آن نشان که در دوره قبلی مدیریت شهری، ضرایب دفترچه ارزش معاملاتی املاک که مبنای محاسبه دریافت هر نوع عوارض ساخت‌وساز در تهران است، از سال ۹۳ به‌روز نشده بود. این در حالی است که قیمت مسکن و همچنین دیگر هزینه‌های ساخت‌وساز، در این سال‌ها افزایش قابل‌توجهی یافته بود. سوال به‌جایی است اگر پرسیده شود درحالی‌که منبع اصلی درآمد شهرداری‌ تهران، از محل وصول انواع عوارض ساخت‌وساز است، چرا و چطور شهرداری تهران، با ثابت نگه داشتن نرخ عوارض ساختمانی و عدم‌به‌روزرسانی آن مطابق با نرخ تورم سالانه، کاهش درآمدهای شهرداری را به جان خریده بود؟ چطور شهرداری تهران حاضر شده بود با نادیده گرفتن منافع شهر و شهروندان تهرانی، آسمان و فضای شهر را به ثمن بخس بفروشد؟ شورای شهر چهارم چطور در برابر این حراج منافع شهر و شهروندان سکوت کرده بود؟

پاسخ همه این سوالات یک چیز است: بیش از ۲۵ سال است که شهرداری تهران، شهر را در همدستی و توافق نانوشته‌ای با بسازبفروش‌ها اداره کرده است؛ تعادلی شوم که میان چندصدنفر انبوه سازان پایتخت، راس مدیریت شهرداری تهران و مدیران میانی در بدنه شهرداری تهران برقرار شده بود که هم با ناچیز بودن مبلغ رسمی عوارض، منافع انبوه‌سازان پایتخت تامین شود، هم امکان انجام انواع تخلفات و توافقات خارج از ضوابط فراهم شود تا به هر ضرب و زور که شده درآمد شهرداری به اندازه‌ای تامین شود که کفاف سودای ریاست‌جمهوری را بدهد و هم سهم مدیریت‌های میانی از این موافقت و چشم بستن بر تخلفات و توافقات خارج از ضوابط در جیب‌شان قرار گیرد. ادامه مطلب …